Welkom op Antibarbari 'Spuit' 10

Omdat Spuit 10 tegenwoordig, mits verzamelen plaatsvindt op een christelijk tijdstip, altijd over een ruime selectie beschikt moeten er door de coach lastige keuzes worden gemaakt. Zo ook voor het aanstaande LET toernooi. Dinsdagavond was het tijd om het kaf van het koren, de mannen van de jongens oftewel de Braziliaanse sambavoetballers van de gemankeerde Feyenoord vedettes te scheiden. Plaats des onheils: Villa Kakelbont. Onder toeziend oog van onze notaris MSc B. Korver heeft daar een trekking plaatsgevonden met als uitkomst de volgende teamindeling:

Spuit 10.1
1) Stefan
2) Chris
3) Bauke
4) Anton
5) Jeroen VdH
6) Thijs
7) Nick

Spuit 10.2
1) Coen
2) Kipcorn
3) Robin
4) Jeroen vG
5) Pieter M
6) Philip
7) David

Over deze uitslag kan niet worden gecorrespondeerd. Het officiele document met daarop de uitslag van de trekking zal vrijdagavond voor inzage beschikbaar zijn.

Tot in de finale!

Het was misschien niet mooi en het was misschien niet goed, maar de eerste overwinning van dit seizoen is binnen. Nadat oktober puntloos was afgesloten en de eerste wedstrijd in november ook al geen succes werd, zat het Spuit 10 zondag eindelijk een keertje mee. Ambities voor het kampioenschap zijn al lang en breed onder het tapijt geschoven, maar de reeks wedstrijden tegen de andere hopeloze ploegen in de reserve Zesde Klasse L zijn we goed begonnen.

Ondanks de pandoering van vorige week was iedereen voor de wedstrijd positief gestemd over onze kansen, vooral omdat onze tegenstander er nog slechter voor stond (0 punten, 32 tegendoelpunten) dan wij. Het belang van deze wedstrijd was niemand ontgaan, zodat we voor de verandering weer eens over een ruime selectie konden beschikken. De blessure van superspits Ali, die tegen beter weten in zichzelf voor deze partij fit had verklaard, kon dit keer moeiteloos worden opgevangen.

De eerste helft begon goed. Kipcorn kreeg meteen twee levensgrote kansen, maar had weinig geluk bij de afwerking. Niet veel later werd het overwicht alsnog omgezet in een doelpunt, toen Vincent na een corner van Bauke met een kopbal (ja, het staat er echt, een kopbal) de Spuiten op 1-0 zette. Geheel in Spuit 10-stijl werd daarna de voorsprong net zo makkelijk weer weggegeven. De gelukkig weer fitte David had tot dan toe weinig te doen gehad, maar een goed schot en een mislukte voorzet van de B-junior in de spits van Slikkerveer zorgden voor een 1-2 achterstand. Gelukkig gingen we deze keer eens niet met de duim in de mond en de ogen dicht op de grond liggen terwijl de tegenstander over ons heen rolde. Nick scoorde, na een goede voorzet vanaf de zijkant, de 2-2, wederom met een kopbal. Dat gaat ons allemaal veel te gemakkelijk, dacht onze verdeging en nodigde Slikkerveer uit om voor rust de 2-3 in de hoek te krullen.

Na rust bleef de stand lange tijd gehandhaafd, maar naarmate de tweede helft vorderde kwamen er steeds meer kansen voor ons. De tegenstanders raakten, gezien hun leeftijd niet geheel onverwacht, vermoeid, waardoor er voorin steeds meer ruimte ontstond. Achterin was de organisatie bovendien een stuk beter dan in de eerste helft en Vincent kon vanaf het middenveld goed het spel verdelen. Uiteindelijk kwamen we dankzij een prachtige vrije trap van Bauke op 3-3. Slikkerveer leek rijp voor de slacht en enkele minuten voor tijd werd de bevrijdende winnende treffer door Vincent achter de keeper geramd. De 4-3 werd gevierd alsof we zojuist door de Canadezen bevrijd waren en man of the match Vincent werd met ka-ka-ka-kado's overstroomd. Oke, dat laatste is misschien niet echt gebeurd.

Hoewel Slikkerveer nou niet echt veel voorstelde, was het toch een mooie overwinning. Twee keer van een achterstand terugkomen is alleen de hele grote ploegen gegeven en iedereen heeft er tot het laatst voor gevochten. Gefeliciteerd allemaal en vooral zo doorgaan.

Volgende week worden we om 09.15 verwacht bij onze Ottomaanse vrienden van Kocatepe Anadolu, ook al een laagvlieger. Het hoeft niet mooi of goed te zijn, maar een herhaling van zondag zou mooi zijn.